23 Eylül 2009 Çarşamba

Pamir Bezmen'in anısına...


Nermin Bezmen'in bütün kitaplarını bir solukta okudum hepsinde farklı hikayeler, o hikayelerin içinde, kendimden kadınlar buldum...

Yinede, Bizim Gizli Bahçemizden'i alırken içimde şüpheler vardı. Bu sefer anlatacakları kurgu değil, Nermin Bezmen'in kısa bir süre önce kaybettiği eşi Pamir Bezmen'le ilgili hatıraları, yaşadıklarıydı.Ancak bu düşüncem kitabı okumaya başladığım an değişti ve yerini derin bir meraka bıraktı, öyleki gece uyumadan önce okumaya başladığım kitabı bırakamayıp kitap kucağımda sızıp kaldım :)

Kitap başlangıçta okuyucuyu biraz yoruyor,çünkü Bezmen acısını o kadar yaşayarak anlatıyor ki , Nermincik ve Pamir'in ilk öpüşmelerini anlatırken sahne bir anda değişerek Nermin Bezmen'in acısını anlatmasına, o anki hislerine dönüyor.Ancak bir süre sonra sizi yoran bu durum değişiyor, sanki Bezmen anılarını, size rakı sofrasında anlatıyor da O anıların arasında Pamir'in ruhuna kadeh kaldıracakmış gibi hissediyorsunuz.

Yüzünde sürekli zarif bir gülümseme, aynı zamanda gözlerinde hüznü barındıran Bezmen'in, Nermincik olduğu zamanları okudukça, herkes için tabu olan bir aşkı onun dilinden dinledikçe, hayatta hiç bir kavram hakkında, özellikle bu kavram aşk ise büyük konuşmamak gerektiğini öğrendim.

Şimdi daha iyi anlıyorum ki, Nermin Bezmen'in bütün romanlarındaki o naif ,kırılgan ama bir o kadar güçlü ve inatçı kadınların hepsinde biraz Nermincik varmış...

Kesinlikle okunmaya değer bir Nermin Bezmen kitabı...


"Biz hakkını verdik yaşamın, aşkın, aşk yapmanın..."

2 yorum:

  1. bende yazın okudum bu kitabı, doyamadım yazdıklarına nermin bezmen'in hayran kaldım..
    hakikaten çok güzeldi..

    YanıtlaSil
  2. nermin bezmenin diğer kitapları gibi bu da bir solukta okunan bir kitap..gerçekten güzel..ben de çok kısa zaman da okudum...

    YanıtlaSil