18 Ocak 2011 Salı

Ruh Hali...

Photobucket

Ofiste oturuyorum öyle, her gün kahve içtiğim bardak elimde, her gün boş boş baktığım bilgisayarımın ekranına bakıyorum, her gün aynı mailleri okuyor, aynı yerde yemek yiyor, aynı vitrinlere bakıyorum...

Biraz sonra her zaman yaptığım gibi kalkıp bozuk abur cubur otomatına gidicem... Ben Coca Cola Light tuşuna basıcam o bana Coca Cola Zero vericek. "Al bunu iç işte ikisininde kalorisi aynı diyecek." Ben makinayla muhatap olamayacağım için şeker dolu kolayı içmek zorunda kalıcam. Sonra çıkıcam aynı yoldan yürüyüp aynı vapura binicem, Vapurdaki insanlar farklı olsa bile iki gün önce yer vermediğim için bana pis pis bakışlar atan teyzeyle karşılaşıcam. Teyzeyi unutmak için Mp3’ümde her gün dinlediğim şarkıları dinliycem en baştan… Sonra eve gidip yemek yapmaya üşenicem her gün yediğim kepekli tostu makinaya atıcam, televizyonu açıp hiç sonu gelmeyen dizilerden birine takılıcam… Arkadaşlarım arıycak gel Ağva’ya kaçalım diycekler, yarın iş var diye geri çeviricem, İştahım kaçıcak, tostu bırakıp kendimi yatağa atıcam…

Geçen sene bu zamanlar çok uzaktaydım. Amsterdam’da bir banka oturmuş enfes bir akşamdan kalmalıkla birlikte elimdeki Kruvasan’ı ördeklerle paylaşıyordum. Olur olmaz kıkırdıyor, hayatın en şahane yerini yaşıyordum…

Şimdi dışarıda içimi delen bir havayla birlikte Küba sokaklarını gösteren Wallpaperıma bakıyorum.

Aşağıdan bir pencere açılıyor.

Okunmamış 79 mailiniz var…

Sonrası mı?

Sonrası yok işte…

Canım sıkılıyor…

Öyle Böyle değil hemde, çok sıkılıyor…

5 yorum:

  1. bendede ayni durum var ya :( disari cikmadim evde oturdum tum gun.finaller bitince bosluga dustum sanirim.

    YanıtlaSil
  2. Büyük hayallerle atılınan iş hayatının bünyemde yarattığı hayalkırıklığını yazdığınız satırları okurken bir kez daha hissettim. Geçen sene master'ımı yaparken geçirdiğim günler geldi sonra aklıma, yaşarken ne kadar mutlu olduğunu daha az mutluyken görebiliyor insan..
    Merak ediyorum seneye de bugünleri arayacak mıyız?
    Yoksa her mailbox'ım açıldığında bedenime yayılan elektrik verilmiş hissi geçecek mi dersiniz?

    YanıtlaSil
  3. Missy; İnan bana evde oturup film islemeyi özledim bende :D

    Giz; Ne güzel yazmışsın. Herşey ne kadar güzelmiş bir kaç sene önce. O elektrik hissi her sabah beni ayıltıyor inan :D

    YanıtlaSil
  4. büyük bir hevesle geldiğim İstanbul'da b.ktan gunler yasıyorum dıyebılırım,cok ıstedıgım moda yonetımı egıtımıne gıdıyorum,cok ıstedıgım bır pozısyonda calısıyorum ama sırketım en kotu sırket bu ıs ıcın..ofıste tek basımayım..canım sıkıldıkca bloguma ve dıger bloglara bakmaktan baska yaptıgım bır sey yok artık sıkılmanın en ustundeyım..2sene once unıversıte hayatımın en guzel gunlerıymıs de kıymetını bılmemısım..hıslerımı copy paste yapıp yazmıssın baska bsy degıl :) tesekkurler

    YanıtlaSil
  5. herkes bu dertten muzdarip acaba hayattan çok şey bekliyoruz da sonra hayal kırıklığına mı uğruyoruz yoksa doyumsuz muyuz hep daha çoğunu istiyoruz? benim sıkıntım artık kronikleşti ve yaptığım ya da yapacağım hiçbirşeyden zevk alamayacağım korkusu duymaya başladım...napsam bide bana akıl verin :)

    YanıtlaSil