24 Eylül 2012 Pazartesi

Keep calm and light a cigarette


Geçen sene bu zamanlardı.

Tatildeydim…

Mutlu görünüyordum ama içten içe mutsuzdum…

Sevgilimle belki de sekiz yüzüncü kavgamı etmiştik. Onu giyme, oraya bakma, şununla konuşma, gitme, gelme, yazma, nefes alma…

Geçen sene bu zamanlardı…

Amy Winehouse ölmüş demişti Zeynep…

Tepki vermemiştim… Belliydi böyle olacağı demiştim. Otobüse binmeden gidip bir bira mı içsek?

Geçen sene bu zamanlardı…

İlk evime taşındım… Hiç tanımadığım ev arkadaşım birbirimizi sevmek zorunda değiliz demişti. Saygılı olalım yeter… Seveceğini biliyorum ama dedim içimden…

Son bir sene içinde hayatınız ne kadar değişti bilmiyorum.

Belki her gün aynı işe gitmeye, aynı adamla uyumaya, aynı yemekleri yemeye, aynı evin içinde mutlu hayaller kurmaya devam ettiniz. Belki hayatınız tam olarak aynı ne bir eksik ne bir fazla.

Geçen sene bu zamanlardı…

Hayat yazın ortasında biraz gri, biraz bulutlu biraz da benim değilmiş gibiydi…

Olmadığım bir kadının içine hapsolmuş, domestik hayaller kurmaya zorlanıyor gibiydim…

Tam şu anda an’ın içindeyim.

Hep benim olmasını istediğim evin bahçesinde…

Hayat ne gri, ne karmaşık, ne kaygılı…

Bıraktığım adam, mutsuz, nevrotik, benliksiz…

Geçen sene bu zamanlardı…

Beni zehirleyen adamı, kendi mutsuzluğuyla baş başa bıraktım…

Tam da olması gereken zamanda….